Jos Lauran, lead zang & guitar
Karma Police: kouwerillingenwerk-kippenvelgevoel…
Een avondvullende set met werk van Radiohead op de planken zetten: dat is toch een megauitdaging? Een jongensdroom die uitkomt? Als leadzanger van Karma Police kruip ik in de huid van Thom Yorke en tracht de essentie van elk lied over te brengen op het publiek. Het is echt genieten als je publiek opgaat in de muziek; muisstil, meedeinend, met ogen dicht; dan weer uitzinnig dansend, extatisch!
Spelen in Karma Police betekent voor mij het minutieus bestuderen van het repertoire. De betekenis van de teksten op me in laten werken; de waarde van elke stembuiging begrijpen en het verband met de muziek zien. Kortom: je vereenzelvigen met de muziek. En dan: oefenen, oefenen, oefenen! De emotie van de zang voelen in je lichaam en je hele lichaam gebruiken om dat uit te drukken. Er gebeurt altijd iets als ik zing: ik voel me in mijn element, krachtiger.
Ik heb een paar zanglessen gehad maar ik leer het meeste van luisteren naar zangpartijen en proberen wat ik daar zelf van kan maken. Ik geloof dat een zangstem voortdurend in ontwikkeling is en gebruik ook tips van andere zangers en zangeressen. Om de stem vervolgens “op niveau” te houden is regelmatige oefening vereist. Om je stem optimaal te benutten is een ontspannen lichaamshouding noodzakelijk en moet je blindelings vertrouwen in je eigen prestaties en die van je medebandleden. Goed inzingen voor een optreden, niet (teveel) roken, rust nemen.
Mijn zangstem heeft overeenkomsten met die van Thom Yorke en het is heel bevredigend om te merken dat de stem beter wordt door de jaren heen. Het bereik wordt groter; de toon verfijnder; het vibrato betekenisvoller.
Daarnaast neem ik slaggitaarpartijen voor mijn rekening. Ik kan nog geen noten lezen en zoek partijen uit op gehoor of met behulp van akkoordsymbolen.
Instrumentarium…
Ik gebruik al jaren dezelfde Shure SM-58 microfoon tijdens repetities en optredens. Degelijk en vertrouwd. Senheiser microfoons heb ik wel geprobeerd maar veroorzaken volgens mij te snel rondzingen. Daar wordt nog op gestudeerd. Net als op in-ear monitoring –een lang gekoesterde wens. Dit stelt hoge eisen aan geluidstechniek en is er om die reden nog niet van gekomen.
Akkoestische gitaar: Stagg Western Gitaar, model: NA10BB S-CED met B-BAND element, Ernie Ball snaren, v.a. dikte .010
Electrische gitaar; Kramer, Ernie Ball snaren, v.a. dikte .011.
Versterking; Vox AC-15 Wharfdale speaker. Een heerlijke scheurbak met “die fenomenale sound”.
Wel eentje van de Chinese markt… Ooit speel ik over een USA of England model met Neodymium speaker!
Jos en muziek: jongensdromen…
Verjaardagspartijtjes vroeger stonden in het teken van het playbacken. Bohemian Rapsody van Queen werd meermalen “over het voetlicht” gebracht… Roll Over Lay Down van Status Quo: ook steevast te gast bij die gelegenheden.
Hoge zanglijnen hebben altijd mijn aandacht gehad; Phill Bayley van Earth, Wind & Fire, in het nummer Fantasy, bijvoorbeeld. Sting, Jon Anderson. Laatste jaren zijn Thom Yorke van –je raadt het al- Radiohead en Jeff Buckley veruit favoriet.
Het eerste serieuse bandje waarmee ik op het podium stond was Hot Gossip uit Nijmegen. Ik was daar van 1991 tot 1993 achtergrondzanger. Een uitdaging, want: zie maar eens op het juiste moment in een liedje ook nog de juiste toon te “raken”! In die zin hebben leadzangers het makkelijker…
Sinds 1993 ben ik leadzanger in BUG, voorheen Rowdy Yates, een funkrock-coverband die zich van de meeste coverbands onderscheidt met eigenzinnig repertoire.
Het eerste nummer wat ik van Radiohead hoorde was…Street Spirit (Fade Out).